مشتاقی و مهجوری

پیچیده در مشامِ سحر، عطر جاریات ای خوشتر از بهار، شمیمِ صحاریات آیینهدارِ حُسنِ تو تنها نه ماه بود¹بارانِ صبح، تشنهٔ آیینهداریات در هر سَرا که «اذنِ دخولم» نمیدهندای من فدایِ پاسخِ بیچونِ «آر